BERGPOLDER - KRACHTWIJK

Nieuwjaarsborrel Noorderhavenkade: om je buren te leren kennen

2012-01-19T10:29:00.000+01:00

Het leek Jan Bekkering een leuk idee om een nieuwjaarsborrel te organiseren voor bewoners van de Noorderhavenkade. Die werd dus gehouden op 8 januari jl.

Ter opfleuring en als verwarming was er door Stichting Pluspunt Rotterdam een mooie vuurkorf gemaakt. Meteen een mooi baken om te weten waar de borrel werd gehouden!

Het was voor de buurtkinderen natuurlijk heerlijk om (onder toezicht) een beetje fikkie te kunnen stoken.

Welkom!

De nieuwjaarsborrel was geslaagd. Zo'n 25 bewoners kwamen langs en veel van hen maakten voor het eerst kennis met elkaar. 'Op welk nummer woon jij? Daar waar die slinger met kerstlampjes hangt.' En om dat contact is het tenslotte allemaal te doen.

Proost op het nieuwe jaar.

Wat te knabbelen en vooral veel te drinken.

Jan Bekkering, op de foto boven, is actief bij de wijk(en) betrokken. Zo heeft hij een tweetal films over Bergpolder gemaakt. Zie de Bergpolder Leenfiets en de film over krachtwijk-initiatieven. Daarnaast heeft hij een aantal keren een openlucht filmfestival in de wijk georganiseerd.

Niet bang van de mensen en het vuur, maar wel 'alert' op skaters.

Even de vuurkorf bijvullen.

Met dank aan Opzoomeren voor een financiële bijdrage en aan Pluspunt Rotterdam voor de vuurkorf.

Afficheproject Bergpolder Onderneemt afgesloten

2012-01-09T09:30:00.001+01:00

Eind november hing het laatste affiche van Bergpolder Onderneemt in de wijk: nummer 52 Chris Cycle.

Het afgelopen jaar heeft iedere week een andere winkel/bedrijf door de hele wijk heen zijn gezicht laten zien. Het idee was om met de affiches de winkels extra publiciteit te geven. Publiciteit heeft het gegeven; of het effect heeft gehad op de omzetcijfers is niet na te gaan.

Als klap op de vuurpijl zijn alle winkeliers nu te zien op twee grote spandoeken aan de Schieweg.

In het winkelbestand is in Bergpolder het afgelopen jaar wel wat veranderd. Sommige bedrijven zijn gestopt, zoals de Russische Supermarkt Berezka en Woopie op de Bergselaan en Fitnesscentrum Blijdorp.

Het Kroontje is verhuisd naar Schiebroek, nog voor het affiche in de wijk had gehangen. Sommige bedrijven zijn in andere handen overgegaan, zoals Man San Oriental Food.

Gelukkig zijn er ook een paar nieuwe ondernemers in Bergpolder gestart, zoals Chris Cycle en Iets Moois Interieurdesign. En ondanks de economisch mindere tijden gaat Alles in Wonderland de winkel zelfs uitbreiden. De leegstand in de wijk is jammer genoeg iets toegenomen.

Alle foto's bij elkaar geven een mooi beeld van het ondernemerschap in deze tijd in Rotterdam. Rob de Vries (in het midden op de foto boven), de scriptschrijver van het theaterstuk Brood op de plank, deed daarom de suggestie de affiches aan het Gemeentearchief te schenken.

Zo werden vóór de tweede voorstelling van Brood op plank (toepasselijk!) de affiches officieel overhandigd aan Jantje Steenhuis (links op de foto boven), directeur van het Gemeentearchief Rotterdam. Jantje Steenhuis ontving de doos met affiches, inclusief alle affiches en foto's op DVD, uit handen van Harry Hermans.

Harry is zeer betrokken bij Bergpolder en actief bezig in Bloembinderij Geschikt, de winkel van zijn dochter. Zoals hij zei, fungeert haar winkel ook als echte buurtwinkel: mensen komen er graag even een praatje maken. Hij had Bergpolder Onderneemt een erg leuke publiciteitsstunt gevonden en hoorde er veel over in de wijk.

Jantje Steenhuis vertelde over de activiteiten van het Gemeentearchief. Het heeft inmiddels meer dan 18 km papieren archief. De laatste jaren komt er vooral veel digitaal materiaal bij.

Zij is naast directeur ook de stadsarchivaris. Een bij wet verplichte stedelijke functie: als een stad geen stadsarchivaris aanstelt, is de gemeentesecretaris verplicht dat werk op zich te nemen.

Hoewel het project officieel is afgesloten, kun je alle deelnemende winkels en bedrijven permanent terugvinden op bergpolderonderneemt.blogspot.com.

Vanwege de printoplage zijn er van veel winkels nog affiches over. Mocht je interesse hebben in één of meer affiches, stuur mij dan een mailtje: mick@nieuwewendingproducties.nl en ik zorg dat ze bij je terecht komen.

Manifest van de Actieve Bewoner: neem ons serieus!

2012-01-02T09:00:00.003+01:00

Onder de naam 'Tijd voor je wijk' werd op 10 december de landelijke bewonersdag 2011 gehouden. Deze dag werd gehouden in Arnhem.

Uit de brochure van de organisator, het LSA (Landelijk Samenwerkingsverband Aandachtswijken):

De wijkaanpak is in een nieuwe fase beland. Het subsidiegeld (voor de krachtwijken) is zo goed als op en bewoners staan meer dan ooit centraal. En nu mogen we, nee pardon: moeten we meer zelf doen. 'Bewoners krijgen een sleutelrol bij het vergroten van de leefbaarheid in de wijk', zegt minister Donner.

Onder welke voorwaarden pakken wij die rol? Wat is er nodig om die verantwoordelijkheid te kunnen dragen? Wat moet er veranderen of juist hetzelfde blijven op het gebied van ruimte, zeggenschap, budget en ondersteuning?

Die voorwaarden verzamelen we bij het LSA. Op 10 december gaan we schrijven, schrappen en schaven... om te komen tot het Manifest van de Actieve Bewoner. Het manifest waarin we beschrijven wat er moet gebeuren! En nog tijdens dezelfde dag reiken we hem uit aan minister Donner.

Dagvoorzitter was Elsemieke Havenga. Bekend als hockeyster en tv-presentatrice. Ik miste de flair en grappen van Karin Bruers, die deze dagen in 2008 en 2009 voorzat en vooral de manier waarop zij de zaal en de sprekers wist te verbinden.

Toespraak van Gerrit Breeman, directeur van woningcorporatie Volkshuisvesting:

'Donner zegt: bewoners, doe het zelf. Dat is wat onwaarachtig, maar uiteindelijk moeten bewoners het ook zelf doen. Mijn ervaring is dat bewoners eerst wat voorzichtig op gang moeten komen. Ik zie dat aan het buurtcentrum in één van de wijken dat wordt gerund door vrijwilligers: met veel enthousiasme en energie. Ik constateer ook dat iedere wijk zijn eigen unieke aanpak nodig heeft. Het vraagt om maatwerk. Wie kunnen dat niet beter leveren dan de bewoners zelf?

Die bewoners doen het ook liever via informele participatie. Geen formele overlegstructuren maar initiatieven uitvoeren. Laat het formele maar los, laat het maar gebeuren. Het belangrijkste is en blijft de verbondenheid van bewoners met hun wijk.'

Zoals ieder jaar werden een paar bewonerscommissies in het zonnetje gezet. Elsemieke stelde de aanwezige juryleden voor.

Mieke Weterings (boven) en Marijke van Iersel (onder): 'Dit jaar hadden we energie en milieu als thema. Niet moraliserend maar vooral leuk gemaakt. We zien hoe belangrijk het is dat bewoners druk op de woningcorporaties en gemeentes zetten om wat gedaan te krijgen.'

Elzemieke interviewde een lid van één van de genomineerde bewonerscommissies.

Henk Kok, wethouder van Arnhem:

'Ik ben zeer kwaad op dit kabinet dat de 10-jarige investeringen in de krachtwijken stopzet. Ik kan in woede blijven steken, maar dat leidt tot niets. Wij hebben als gemeente besloten om succesvolle initiatieven zelf te financieren. Ook de provincie wil dat ondersteunen.

Daarmee is automatisch het moment gecreëerd dat bewoners zelf het heft in handen moeten nemen. Laat dat ook gebeuren; zie de bewoners als volwassen partij. Ik ben benieuwd wat jullie als bewoners aan voorwaarden stellen in het manifest om als vrijwilliger actief te zijn en te blijven.'

Jos van der Lans, eindredacteur van het Manifest van de Actieve Bewoner, vertelde hoe het manifest tot stand zou komen en hoe je kon participeren.

Onder andere via de 'Ik vind...'-kaarten, maar ook via sms, Twitter en per mail.

Een jeugdige deelnemer had al laten weten op de 'Ik-vind...'-kaart dat het leuk was hier en dat ze in de kerk graag nog eens een feestje zou willen bouwen.

Chantal: lichtte de ideeënbus toe.

Na de inleidingen werden de aanwezigen in drie groepen verdeeld: verslaggevers, redacteuren en debaters. Zo werd vanuit verschillende disciplines aan het manifest gewerkt.

Maar eerst nog even de lekkere lunch oppikken.

Ik ben als verslaggever gaan kijken en horen wat bewoners bij Grrroen in Kronenburg hebben weten te bereiken.

Lunchend in de bus gingen wij naar de wijk Kronenburg, onderweg het Gelredome passerend en uitkomend bij een plein naast een groot winkelcentrum.

Daar werden wij verwelkomd door de vrijwilligers van Grrroen in Kronenburg.

Jeroen Reussing (foto boven), onbezoldigd coördinator van Grrroen in Kronenburg, vertelde:

'Kronenburg ligt ingeklemd tussen het Gelredome en een groot winkelcentrum en heeft veel hoogbouw. Daardoor is het een nogal stenige wijk met weinig groen: 80% is steen hier. Verder is 95% huurwoning, zijn er veel migranten en is er geen enkele vereniging in de wijk. Mensen zijn moeilijk te activeren.'

Tijdens het bezoek kon je via de groepsleider berichten doorgeven aan het 'zenuwcentrum': een redactie zorgde ervoor dat alles wat werd ingebracht, samenkwam in het manifest.

Stenig: hoogbouw en een groot winkelcentrum. Kronenburg is een zogenaamde hotspot: de temperatuur is er door al de stenen 7º hoger dan gemiddeld in Nederland.

Het werd tijd voor groen en kleur in de wijk. Zo is de groep actieve bewoners ontstaan. De gemeente stelde een ruimte beschikbaar, die zij delen met andere organisaties: ontmoetingsruimte Kronenburg.

Jeroen: 'Voor het ontmoetingscentrum lag een stenig terras en daar wilden we een groene oase van gaan maken. Het gaat niet alleen om het groen en kleur in de wijk: ook om activering van bewoners en meer sociale cohesie.'

Daarom is er contact gelegd met SBS6 om Rob Verlinden zover te krijgen dat hij hen kwam helpen met inrichting van het terras in het kader van het tv-programma 'Rob's grote tuinverbouwing'. Dat zou voor veel publiciteit zorgen.

Maar niets voor niets: het kost € 30.000 om Rob en zijn team zover te krijgen! Dat was schrikken, maar ze zijn bij gemeente, woningcorporaties e.a. langsgegaan met hun plan. Die stonden er positief tegenover, maar het moest wel duurzaam zijn. Vanuit het potje 'buiten gewoon beter' werd die € 30.000 beschikbaar gesteld; uiteindelijk hebben ze € 70.000 op weten te halen!

Ze hebben het qua publiciteit professioneel aangepakt met t-shirts, folders en berichten op Facebook en Twitter. Ze vonden een reclameburo dat voor een groot deel belangeloos een naam en logo bedacht en hielp met publiciteit.

Het groene terras.

'Rob's grote tuinverbouwing' was de kick-off, de publiekstrekker. Het was duidelijk dat de bewoners blij waren dat er wat gebeurde. Het was een eerste stap. Dat de groep vrijwilligers veel succes had, blijkt al uit de korte looptijd: ze zijn in januari met de eerste ideeën gestart en in juli was al de tv-uitzending.

In het kielzog van het groene terras werden ook geveltuinen aangelegd en werden planten uitgedeeld. De opbouwwerker haakte meteen in: wat gaat u als bewoner aan groen doen? Heb je geen tuin, maak dan een groen balkon of kleur je schutting of muur.

Kleur in de wijk: fris het op met leuke schilderingen. Dat werkt meteen preventief tegen graffiti: sinds de schilderingen is er niet meer gespoten op deze muren.

Een aantal tips van Jeroen:

Maak het niet te zwaar; haal mensen met een laagdrempelig thema uit hun huis. Zo zijn we nu bezig met een wijkbrunch en nog meer groen in de wijk.
Genereer toeloop.
Houdt de dynamiek erin, houdt het aan de gang.
Doe het per buurt; iedere buurt is weer anders.
Gebruik social media om jongeren te trekken.
'Trigger' mensen. Zo hebben ze bij bewoners een deurhanger à la 'do not disturb' aan de voordeur gehangen om ze te attenderen op hun website.
Verzin iets attractiefs en elke keer iets nieuws. Bijvoorbeeld nu - na de deurhanger - een zakje met tuinzaden bedrukt met het logo en hun website.
Lobby bij de plaatselijke middenstand voor lage prijzen; dat lukt altijd. Vrijwilligerswerk is vooral veel shoppen.

Vraag: hoe houd je een zekere eenheid in al het groen en kleur? Antwoord Jeroen: wij vragen om inbreng. Bij dat wat wordt ingebracht, gaan we bekijken wat er nodig is. Samen met die bewoner gaan we het verder ontwikkelen: is het haalbaar, mag het?

Vraag: wij moeten veel knokken met onze woningcorporatie. Er wordt niet naar de bewoners geluisterd. Antwoord Jeroen: wij betrekken de politiek, wethouders, pers, politie en anderen nauw bij onze plannen. Nodig ze steeds uit bij activiteiten. Daardoor ontstaat veel goodwill. Door het inschakelen van de pers krijgen we makkelijker 'onwillige partijen' aan tafel.

De pers uitnodigen, is de daad bij het woord voegen: journalist Harry van der Ploeg van De Gelderlander was bij de toelichting en rondleiding in Kronenburg aanwezig.

Op een vraag daarover geeft Jeroen toe dat je wel een 'gek in de wijk' moet hebben, die het voortouw neemt. Hij is nu beroepsvrijwilliger voor 30 tot 40 uur per week met een kleine uitkering. Inmiddels bestaat hun groep uit 30 groenvrijwilligers 25 geveltuiniers.

Voor de toekomst: Wereldhave, eigenaar van het winkelcentrum, wil het uitbreiden. Daarover onderhandelen zij namens de bewoners nu met Wereldhave, want zij willen daar graag veel groen tegenover. Een goede verstandhouding is ook voor Wereldhave van veel belang: er komen 6 miljoen bezoekers op jaarbasis naar het winkelcentrum. Meteen een idee: maak een groen dak op het centrum!

Ik kan alleen maar concluderen dat 'Grrroen in Kronenburg' zeer goed doordacht is, erg origineel en professioneel. De opdracht die wij als verslaggevers meekregen: vraag hen wat zij nodig hebben om hun project (nog) beter te laten draaien. Na de excursie was mij dat bij deze groep vrijwilligers duidelijk: met hetzelfde elan doorgaan op de ingeslagen weg!

Na Grrroen in Kronenburg weer terug in de Eusebiuskerk.

Waar Lars Sörensen van de Piranha's voor een vrolijke noot zorgde: 'Er zijn drie soorten applaus en die gaan we samen oefenen.'

Jos van der Lans: 'Wij hebben veel reacties gehad en hard gewerkt om die om te vormen tot een manifest.'

In het Manifest van de Actieve Bewoner staan onder meer deze voorwaarden:

Bewoners moeten eindelijk serieus genomen worden. Leg de regie echt bij bewoners.
Bewoners en vrijwilligers willen geen agenda opgelegd krijgen. Zij moeten zelf beslissen wat er in hun wijk gebeurt.
Bewoners moeten meer zelf doen en moeten daarvoor dan ook ruimte krijgen. Geen betutteling meer.
Geef bewoners en hun verbanden de macht van het geld. Waarom moet wijkgeld besteed worden via een welzijnsorganisatie?
Geef bewoners de sleutel van de buurthuizen, durf over de brug te komen met het overdragen van beheer van een leegstaand pand.

Het Manifest werd overgedragen aan (toen nog) minister Donner van Binnenlandse Zaken. Donner: 'Ik ben trots op u. Ik hoop dat u anderen inspireert: de samenleving heeft u nodig.

De overheid krijgt een andere rol: als ondersteuner, niet als initiatiefnemer. Dat betekent dat er voor u als bewoner ook echte zeggenschap moet komen. Het zal wel tijd vergen: verwacht van ambtenaren niet meteen een andere houding; die zijn ze niet gewend. Wat al die jaren bij de overheid lag, kun je niet meteen omzetten naar bewoners.

De overheid zal vooral toetsen of dat wat bewoners willen binnen regels en wetten valt.

Nu is regelgeving vooral gericht op de overheid. Hoe gaan we dat anders organiseren? Hoe creëren we ruimte voor de burger?'

Joke Bakker, voorzitter van het LSA:

'Geef ons bewoners ook echt die invloed. Hier zijn de idealisten.

Is het erg dat de wijkaanpak door rijksoverheid wordt stopgezet? Ja, zeker als je signalen krijgt over sluiting van buurtcentra en een automatiseringsprogramma dat een goede medewerker 'vervangt'. Het loslaten van de overheid - 'je wilt het toch zelf bepalen en doen' - is zo zichtbaar als verkapte bezuinigingsmaatregel.

Verwacht van bewoners ook niet meteen die nieuwe actieve rol. Die moeten ze leren na 20 jaar overheid, die die invloed niet gaf!

En bewoners: ga met dit manifest naar jouw wethouder en vraag de politiek dit serieus te nemen.'

Er was goed geoefend voor het applaus voor een aantal winnende bewonerscommissies: hard klappen, opstaan, juichen en stampen.

Minister Donner overhandigt de prijzen aan de winnende bewonerscommissies.

Goede opkomst: zo'n 600 bewoners bezochten deze dag.

Nog niet voldoende over de deze dag en de toespraken gelezen? Klik dan hier voor meer informatie op de website van het LSA. Of klik hier om het manifest te lezen.

Brood op de plank: toneel van Theatergroep Bergpolder

2011-12-21T21:05:00.002+01:00

Van 25 t/m 27 november speelde Theatergroep Bergpolder drie keer het stuk 'Brood op de plank: ondernemen in Krachtwijk Bergpolder' in theater t' Kapelletje.

Ook dit jaar was het script van Rob de Vries en was Mirjam Kroonenburg regisseur (zie hier voor het stuk van 2010). Hieronder een impressie van dit stuk met tekst uit het script van Rob.

Het toneelstuk gaat over het wel en wee van een bakkerswinkel in Bergpolder. De winkel is opgericht door Opa en Opoe Herfst toen de wijk in 1936 gebouwd werd. Opa en Opoe zijn al overleden maar hun dochter Bets van 75 leeft nog. Zij is geboren toen de zaak geopend werd. Ze heeft heel lang in de zaak gewerkt en bemoeit zich met de gang van zaken. Ze haalt herinneringen op. Ze woont sinds het overlijden van haar man samen met haar ongetrouwde 66-jarige lievelingsbroer Andrew. De bakkerswinkel wordt nu gerund door Trees, dochter van Bets. Trees is getrouwd met Kees die in de bakkerij achter de winkel werkt. Ze hebben een 25-jarige dochter Marja, die op drukke dagen in de winkel helpt, maar die niet veel zin heeft om de zaak voort te zetten.

Als naast de bakkerszaak een Plusminus supermarkt komt, breken er zware tijden aan voor de bakkersfamilie. Zullen ze het 75-jarig jubileum nog halen?

Trees (foto links) gespeeld door Yvonne Seelaar, is een 55-jarige bakkersvrouw. Ze is een druk type, die altijd haar handen laat wapperen. Ze is erg bazig tegen Kees, haar man. En kibbelt vaak met haar moeder. Ze kletst graag met de klanten die ze bijna allemaal bij naam kent. Ook weet ze van iedereen de kwalen en andere wetenswaardigheden.

Mevrouw De Klok (foto rechts), gespeeld door Valentina Paric, de roddelaarster uit de wijk. Onthuld vele geheimen: over wie de vader is van oom Andrew en over het werk van Pia.

Kees (foto rechts) gespeeld door Peter Tak, is 57 jaar en echtgenoot van Trees. Hij werkt in de bakkerij achter de winkel. Een goedsul. Moppert over zijn bazige vrouw. Erfde de zaak niet omdat hij maar aangetrouwd is. Is nog wel gek op Trees en is gek op zijn zus Pia.

Mevrouw de Bijl, gespeeld door Joke Verkerk, klant van de bakkerswinkel. Klagerig mens. Haar man heeft een slagerij. Wil gaan werken in de supermarkt als de slagerij van haar man moet sluiten.

Youssou (foto links), gespeeld door Samba Thiam, is de vriend van Marja en afkomstig uit Senegal. Weet alles van ikebana bloemcultuur en Japanse theeceremonie. Artistieke knul.

Pia gespeeld door Henny van Meerwijk, is de jongere zus van Kees. Heeft in de chique Sexclub Snow White gewerkt. Toen daar de klad in kwam heeft ze even als juffrouw van de retirade in de Gay Beach Palace disco gewerkt, die werd gesloten omdat er drugs gebruikt werden. Nu heeft ze een sexlijn, waarbij haar zwoele stem goed van pas komt. Is getrouwd maar heeft rijke vrienden die ze nog kent uit haar clubverleden. Eén ervan is de directeur van het Plusminus concern.

Nout Kelder (foto links en onder), rijke klant van de Bergselaan, gespeeld door Hans Schermer.

De bakkerswinkel is een echte buurtwinkel. Klanten komen voor brood en lekkers, maar even goed om even bij te praten en lekker te kunnen roddelen.

Bets (foto links) gespeeld door Wil van Namen, is de moeder van Trees.

Ze leeft in het verleden. Haalt voortdurend herinneringen op. Is nog steeds kwaad over het feit dat ze de zaak niet van haar vader erfde. Zij niet en ook haar halfbroer niet!

Marja gespeeld door Sanne Blaman is 25 jaar en enigst kind van Trees en Kees. Alternatief en dromerig type. Heeft spirituele gaven. Doet aan Qigong. Wil niet in de bakkerswinkel werken en is verliefd op Youssou. Samen met Youssou denkt ze aan een zaak met een nieuw concept gebaseerd op haar kennis van de spirituele wereld en Youssou’s kennis van Japanse cultuur.

Trees: 'Vandaag kregen we precies 75 jaar geleden de vestigingsvergunning voor onze bakkerswinkel. Ik heb hem altijd bewaard. Net zo oud als het bordje 'brood op de plank'.'

Ze zongen:

'Geef mij maar een kadetje,

belegd met Goudse kaas.

Een dikke plak ontbijtkoek

of amandelspeculaas.

Geef mij maar een kadetje

belegd met verse worst.

Een hallefie casino

met zo’n knapperige korst.'

Adriaan Mulderman, gespeeld door Peter Tak, is de directeur van het Plusminus concern. Hij gaat in de wijk een Plusminus supermarkt openen. Hij wil grote omzet halen, al gaat dat ten koste van de kleine winkels.

Pia: 'Nee nog steeds geen werk. Dat baantje in die sexwinkel op de Schieweg is niks geworden. Door de crisis is de verkoop in die business ook dramatisch teruggelopen, zeiden ze.'

Adriaan Mulderman komt vermomd bij Pia. Hij kent haar uit de tijd dat ze in de Club werkte en is met haar bevriend. Hij helpt haar met het opzetten van een nieuw bedrijf.

Marja laat haar moeder dat zij de bakkerswinkel, als het zover is, niet zal overnemen. 'Ik heb nog zoveel te leren in de spirituele wereld. Er is meer tussen hemel en aarde dan brood en banket!'

Marja: 'Ik wil mensen gelukkig maken met mijn chakra healing. We stoppen met de bakkerij en maken hier een centrum voor chakra healing. En we gaan chakrasteentjes verkopen.

Kees (onder hypnose): 'Ik zal de publiciteit verzorgen. Iedere week een nieuwe poster van jou op alle etalages in de wijk enne... ik zorg ervoor dat je een dagelijkse show krijgt op Pietje bel TV. Ik weet al een titel: ER IS MEER TUSSEN HEMEL EN AARDE DAN BROOD EN BANKET!'

Pia: ‘Laat die bokkepootjes maar even wachten. Ik wou met jou es even babbelen. Hoe lang laat jij je nog koeieneren door die twee haaibaaien, die er zelfs niet voor terugdeinzen om je weg te sturen. Je werkt je uit de naad in de bakkerij en die wordt toch nooit je eigendom. En wat als de zaak slechter zou gaan of misschien zou moeten sluiten. We moeten eens over de toekomst praten.’

Youssou plaats voor de officiële opening een reclamebord van de Plusminus voor de bakkerswinkel. Uiteraard is Trees het daar helemaal niet mee eens.

Suze Blaman gespeeld door Jacqueline Timmermans, is een kordate, zelfverzekerde bedrijfleidster van de supermarkt. Zij moet de nieuwe supermarkt de eerste maanden opzetten. Daarna gaat ze weer naar een andere vestiging om die op te zetten. Zit tegen een burn-out aan.

PAUZE

In het foyer van t' Kapelletje kon wat gedronken en bijgepraat worden.

De theatervoorstellingen werden door zo'n 300 mensen bezocht.

Begeleidend pianist Karel Witt.

Oom Andrew gespeeld door Jan Schrijer, is geboren in december 1945: zijn vader was een Canadese scharrel van Opoe Herfst tijdens de bevrijdingsfeesten. Voert niet veel uit. Hij verdient af en toe wat als figurant in films en reclames. Lievelingsbroer van Bets.

Andrew gaat meespelen in een nieuwe politie serie voor de tv: als lijk.

Trees en Kees helpen hem met oefenen. Ook de plaatselijke politie komt assisteren.

De heer Huismus, tweede kamerlid, wordt gespeeld door Hans Schermer.

Hij komt de Plusminus supermarkt officieel openen.

'Is er geen pers?'

Suze raakt bevriend met de dromerige Marja en helpt haar met een nieuw concept te ontwikkelen voor haar winkel.

Pia en mevrouw De Klok, voorheen trouwe klanten van de bakkerswinkel, doen stiekem boodschappen bij Plusminus. In de bakkerswinkel wordt het steeds stiller.

Kees: ‘Wat heb je in kas?' Trees: 'Weer minder als vorige week. Als het zo doorgaat halen we ons 75 jarig jubileum niet eens.’ Kees: ‘Nee dat is haast wel zeker. Misschien moeten we wat langer open blijven en zo de omzet verhogen.’

Oom Andrew heeft weer een nieuwe rol. Zijn doorbraak! Eén waarbij hij moet dansen en zingen... in een reclame als Gulle Guppie. Voor de grote concurrent: het Plusminus concern.

Youssou doet oom Andrew voor hoe hij moet dansen.

Iedereen zingt met oom Andrew het lied mee dat hij als Gulle Guppie moet zingen.

Trees niet: 'Stelletje overlopers! Weg jullie. Ik gooi de zaak dicht, er komen toch geen klanten meer.'

Mevrouw De Bijl komt er bij Pia achter waarom haar telefoonrekening zo hoog is. Haar man gaat telefonisch met Pia vreemd.

Mevrouw De Klok: ‘Ze zijn even naar binnen bij een winkel die bijna failliet is. Daar kan meneer Huismus van de Tweede Kamer ook niks meer aan veranderen. Wat houdt zo’n adoptie nou helemaal in? We zijn toch geen weeskinderen?’ Mevrouw De Bijl: ‘We moeten toch waarderen dat ze op jouw brief hebben gereageerd. Maar je hebt wel gelijk, mijn man krijgt zijn slagerij er niet mee terug. Er is een kinderkresj in gekomen. Die dingen schieten als paddestoelen uit de grond.’

Trees: ‘We halen ons 75 jarig jubileum niet.'

Het brood op de plank zingt op de wijs van 'De meeste dromen zijn bedrog:'

'De meeste broden op de plank,

geef je na jaren trouwe dienst nu stank voor dank.

De fijne geuren, de heerlijke smaak

verdwijnen uit je bakkerszaak.

Je laat ons gaan, gooit ons eruit.

Nu opeens na al die tijd vliegen wij er uit!'

Marja: ‘We gaan niet sluiten. Youssou en ik gaan de zaak voortzetten met een heel nieuw concept.’

Youssou: ‘We openen hier een nieuwe winkel. Hij heet Tussen Hemel een Aarde. We geven les in ikebana. We verkopen chakra steentjes en ook eigen gebakken broodjes.’

Kees: ‘En ik begin een detectiveburo met me zus en de dames.’

Kees: 'En ik ga de promotie voor jullie zaak opzetten. Overal posters in de wijk en een programma op Pietje Bell tv. En zo blijven we allemaal ondernemers in deze Prachtwijk. Wij zijn niet de enige ondernemers hoor. U hebt ze een jaar lang op de posters in de etalages kunnen zien. Enkele zitten hier in de zaal.'

Ook scriptschrijver Rob de Vries had nog een kleine rol. Hij riep ondernemers uit Bergpolder op het podium. Maar die waren er helaas niet en hij had dus een aantal bezoekers tot ondernemer gepromoveerd. Die zich goed van hun zingende rol kweten!

En ze zongen op de melodie van 'There’s no business like showbusiness':

'Ja mijn winkels zijn buurtwinkels

‘t zijn echt winkels voor mij

nooit ver weg en geen parkeerproblemen

makkelijk je loopt er zo naartoe

je hoeft alleen een tassie mee te nemen

je krijgt veel aandacht, nooit zijn ze moe.

In buurtwinkels staan prachtmensen

gaan door zonder veel dank.

Ploeteren en sappelen steeds dag en nacht

ze blijven doorgaan, hoort nooit een klacht

stoppen daar wordt nimmer over nagedacht.

Er moet ‘brood op de plank’, er moet ‘brood op de plank'.'

EINDE

Regisseur Mirjam Kroonenberg, hieronder naast Rob, neemt het applaus in ontvangst.

Het was een leuk theaterstuk, met veel enthousiasme gespeeld en met een eigentijds en zeer relevant thema: buurtwinkels hebben het zwaar. Nog eens extra in deze tijd van recessie en soms moeten ze het roer omgooien om te overleven. Daarover in een volgend bericht meer.

Buurtbuddie: boodschappendienst om buurtbewoners te helpen

2011-12-14T11:30:00.012+01:00

Gisteren was de officiële start van een nieuw initiatief in Noord: de Buurtbuddie boodschappendienst.

Uit het persbericht (cursieve tekst):

Ahmed Harika, portefeuillehouder voor Welzijn en Zorg van de deelgemeente Noord, zal als buurtbuddie samen met een bewoner boodschappen gaan doen. In gesprekken met bewoners blijkt dat er tal van bewoners zijn die beperkingen ervaren bij het zelfstandig boodschappen doen. Familie en vrienden zijn niet altijd in de buurt of doen al heel veel. Deelgemeente Noord vindt het belangrijk dat iedereen zo lang mogelijk zelfstandig kan wonen en dat er als daarbij beperkingen zijn, deze waar mogelijk worden weggenomen.

Gastvrij onthaald bij de eerste bewoner die ondersteund gaat worden door een buurtbuddie.

Zij woont al lang op zichzelf en heeft altijd voor haar zieke moeder gezorgd. Vroeger woonden ze - tot het bombardement - aan de Scheepsmakershaven. Daarna zijn ze in Noord komen wonen. Ze is inmiddels 80 jaar oud en woont hier nog steeds met plezier.

Ahmed Harika was 'dagbuddie'.

In deze nieuwe dienst, die de Buurtbuddie gaat heten, gaan bewoners samen met medebewoners boodschappen doen en als het niet anders kan,dan worden de boodschappen gehaald. De dienst wordt ontwikkeld door vrijwilligersorganisatie Wilskracht Werkt. Er zal worden samengewerkt met de thuiszorgorganisaties, wijkverpleging en welzijnsorganisaties.

De Buurtbuddie is mede mogelijk gemaakt door een bijdrage van Deelgemeente Noord. De dienst start in Blijdorp en de Provenierswijk en de bedoeling is dat de dienst in de loop van de tijd beschikbaar komt voor heel de deelgemeente.

Wil Roode van Wilskracht Werkt: altijd bezig en met een tomeloze energie.

De klanten worden ondere andere aangemeld via Zichtbare Schakels. Deze organisatie bestaat uit enthousiaste wijkverpleegkundigen, die alles oppakken wat niet in de reguliere zorg past. Wat - zoals het in vaktermen heet - 'niet geïndiceerd' is. Mariëlle Bolink (foto boven) is zo'n wijkverpleegkundige. Zij werkt voor Laurens Wonen en is gedetacheerd bij Zichtbare Schakels. Zij meldde deze bewoner aan, omdat ze zag dat het voor haar steeds lastiger werd boodschappen te doen.

Voor haar is het ideaal dat ze een buurtbuddie krijgt. Om gezamenlijk boodschappen te doen, voor het contact en om de boodschappentas naar boven te sjouwen. Want de trap naar buiten is hoog en akelig steil en ook binnen moet ze nog eens zo'n trap passeren. Daar is ze niet zo lang geleden van afgevallen en heeft daardoor last van haar heup. Een helpende hand is haast noodzaak! De buurtbuddie houdt meteen een oogje op hoe het met haar gaat en of ze misschien extra hulp nodig heeft.

Je kunt wel willen dat ouderen op zichzelf blijven wonen, maar dan moet je dat ook faciliteren. Daarvoor worden woonservicegebieden (ook woonzorgzones genoemd) in het leven geroepen: een wijk waarin ouderen zo lang mogelijk in hun bestaande woning blijven zitten. Het bejaardenhuis in zijn oude vorm - als het nog bestaat - wordt daarmee overbodig. Alleen als mensen teveel geestelijke en lichamelijke zorg nodig hebben, worden ze opgenomen. In dat woonservicegebied zijn dan bepaalde faciliteiten aanwezig voor ouderen en andere zorgbehoeftigen. De buurtbuddie past daar prachtig in.

Ahmed wilde stiekem al even kijken.

Het logo van de boodschappendienst wordt door bewoner en buddie onthuld.

Door gezamenlijk boodschappen te doen, haalt de buurtbuddie de medebewoner uit een isolement. Er is veel verborgen eenzaamheid in de wijken en op deze manier is er meteen een natuurlijk contact.

Ricardo Balkhoven, beleidsmedewerker Woonservicegebieden van de deelgemeente, heeft aan Wil Roode en Martin Meekes van Wilskracht Werkt gevraagd een projectplan te maken voor een boodschappendienst. Zij hebben dit meteen opgepikt en hebben binnen een paar maanden de organisatie van de grond getild. Zo is de Buurtbuddie ontstaan. Het wordt vanuit Buurtcentrum Bergpolder georganiseerd.

Inmiddels hebben zich 11 bewoners gemeld die hulp bij het boodschappen doen hard kunnen gebruiken en hebben zich 13 buurtbuddies gemeld! Een mooi resultaat in zo'n korte tijd. Pluim voor Wilskracht Werkt en voor de deelgemeente!

Wil je meer over dit project weten, ken je iemand die met een buurtbuddie geholpen kan worden of wil je jezelf aanmelden als buddie, dan kun je contact opnemen met Martin Mekes van Wilskracht Werkt: 06 12 53 55 57 of stuur een mailtje naar
info@wilskrachtwerkt.nl

Protest tegen sloop PWS-blokken

2011-12-03T20:08:00.006+01:00

Vorige week zaterdag hielden bewoners van de PWS-blokken, een tweetal woonblokken aan de Bergselaan, een protestdemonstratie tegen de voorgenomen sloop. De sloop maakt deel uit van het Masterplan Bergpolder-Zuid. Lees hier meer over dit plan.

Hier kun je zien wat woningcorporatie Vestia zou willen neerzetten op de plaats van de PWS-blokken. Mooie woningen voor bewoners met een dikkere portemonnee. Rotterdam wil als gemeente juist ook wat rijkere bewoners aantrekken; daarvoor is dan een meer gedifferentieerd woningaanbod nodig. Of dat dat op deze plek gecreëerd moet worden is natuurlijk de vraag. Vestia wil namelijk ook bij de 'Spoordriehoek' koopwoningen in het duurdere segment gaan bouwen.

De zittende bewoners zien dat met lede ogen aan. Zij wonen voor een relatief lage huur; sommige bewoners geven aan zich geen hogere huur te kunnen veroorloven en zijn blij dat ze hier kunnen wonen. Lees hier meer over de achtergronden en over de opgerichte bewonerscommissie.

Om de eventuele regen voor te zijn, werd een partytent opgezet en werd voor soep, drank en iets te eten gezorgd.

Rien Tuk (links op de foto), coördinator van de bewonerscommissie, in gesprek met een bewoner en deelgemeenteraadslid Stefan Kroon van D66 (rechts op de foto). Hij en deelgemeenteraadslid Ina Chabot van de PvdA kwamen kijken en luisteren naar de bezwaren van de bewoners.

Rien ging langs de woningen en riep iedereen op om even langs te komen en vooral a.s. woensdag naar de commissievergadering op het stadhuis te komen. Daar werd het Masterplan besproken.

Steeldrumband Alice zorgden met hun tromgeroffel voor extra muzikale ondersteuning: de bewoners werden in ieder geval even goed wakker geschud.

Ook op de binnenterreinen maakte Rien duidelijk hoe belangrijk het was op woensdag te protesteren tegen de sloop.

Jammer dat veel bewoners niet kwamen opdagen, want het verzet is wel veel breder. Er is namelijk door de bewonerscommissie een enquête gehouden, waaruit onder meer blijkt dat 75% van de bewoners tegen sloop is en niet wil verhuizen. Aan de enquête hebben inmiddels 100 van de 155 huishoudens mee gedaan. Een mooie score!

De groep bewoners wordt naast de Bewonersorganisatie Bergpolder ondersteund door RiA: Rotterdammers in Actie. RiA bestaat uit een groep vrijwilligers (foto boven) die zich inzetten voor betaalbare huisvesting. Lees hier op de website van RiA over de PWS-blokken.

Nog een paar zaken die uit de (tussenstand van de) enquête bleken:

Een forse meerderheid van de huurders geeft aan hogere woonlasten nauwelijks tot gewoon niet te kunnen betalen.
Een ruime meerderheid is en blijft voor huurwoningen op deze locatie.
75% van de huurders vinden negatieve uitspraken in het Masterplan over de straten en omgeving van de PWS-blokken overdreven.
De directe woonomgeving wordt zeer gewaardeerd: Bergpolder, Blijdorp en Liskwartier staan in de top drie van favoriete woonlocaties.

Leden van de bewonerscommissie (foto boven en onder) verleenden hand- en spandiensten en maakten duidelijk waarom de PWS-blokken niet gesloopt moeten worden.

Het was koud dus de (lekkere) soep werd zeer gewaardeerd.

Van de bewonerscommissie vernam ik dat op de vergadering van de Commissie Fysieke Infrastructuur en Buitenruimte de tribune aardig vol zat met protesterende bewoners. Inclusief protestaffiches, die na een oproep van de voorzitter weer werden opgeborgen. Rien Tuk heeft vervolgens toegelicht waarom de bewoners tegen de sloopplannen zijn.

De politieke partijen waren wel te spreken over het Masterplan, maar gaven na de lobby van de bewoners Vestia wel het signaal te zorgen voor een terugkeerregeling in de wijk.

Geveltuinendag met herfstthema

2011-11-25T13:25:00.001+01:00

Begin oktober organiseerde de geveltuinengroep opnieuw een dag met herfst als thema. Zie hier voor eerdere activiteiten van deze groep actieve bewoners.

In Buurtcentrum Bergpolder konden bewoners van Bergpolder en Liskwartier weer terecht voor planten, bollen en advies.

De bewoners hadden vooraf ingetekend op een bepaalde plant.

Even die bewoner zoeken op de lijst en afvinken. Er komt een hoop organisatie en administratie bij kijken.

Er waren winterviooltjes en bollen, die nu de grond in moesten. De bollen zodat ze kunnen wortelen en in het voorjaar opkomen. De winterviooltjes zorgen voor wat kleur in de komende periode.

Meteen even bijpraten met wijkgenoten; het sociale element is net zo belangrijk.

Handen uit de mouwen? Nu even niet!

Oké, wel om zijn moeder te helpen.

Verschillende soorten struiken voor de geveltuin. Wel zaak om dat op zo'n klein perceeltje goed bij te houden.

Veel bewoners kwamen met klimaatneutraal vervoer. Alleen als je meteen voor veel buren planten moest halen, was een auto toch wel handig.

Opbouwwerkster met groene vingers Liesbeth van Wifferen gaf snoeiadvies.

Hij zei dat hij niet kon planten, maar zo moeilijk is het niet. En lekker graven in de aarde is natuurlijk ook leuk.

De belangstelling is steeds groot; ook nu hadden 70 bewoners zich opgegeven.

Spoorpunt als volière: exotische vogels in Bergpolder

2011-11-21T09:32:00.001+01:00

En opeens waren ze er: exotische vogels op het Spoorpunt! Alsof ze even ingevlogen waren.

Sinds een aantal weken is het Spoorpunt verrijkt met een nieuw kunstwerk van Chris Ripken. Een groot aantal vogels kleuren en sieren het gebouw. Dat was ook wel nodig, want het zag er met de latten en gaas op de gevel nog armoediger uit dan voorheen.

Het gaas is er tegenaan gezet om er voor te zorgen dat eventuele losse bakstenen geen verpletterende indruk achterlaten. De vogels zitten vóór het gaas, in tegenstelling tot een gewone volière.

Het Spoorpunt staat op de nominatie om gesloopt te worden, om te wijken voor nieuwbouw. Lees daar meer over in het bericht van 26 mei 2011. Lees ook hier over deze plannen in het bestuursbericht van de deelgemeente van 2 november jl.

De vogels in het atelier van Chris Ripken.

Een eerder ontwerp van Chris: toen was het nog een aquarium. Maar toen kwam het gaas ervoor.... en was een nieuw idee nodig.

Er is een oproep gedaan aan bewoners of zij mee wilde denken over het ontwerp. Chris heeft toen een aantal workshops georganiseerd, waarop de bewoners zelf aan de slag zijn gegaan. Dat diende weer als inspiratie voor Chris. Hierboven en -onder zie je een deel van het werk van bewoners, dat gemaakt is tijdens die workshops.

Chris schildert 1 van de 33 vogels . Er moesten meerdere lagen verf aangebracht worden. Het kunstwerk moet er namelijk zeker een aantal jaren blijven hangen. Sloop van het Spoorpunt vóór 2016 is niet waarschijnlijk. En daarna is er nog wel een andere plek in de deelgemeente waar Chris' werk de wijk kan opfleuren.

Binnen en buiten.

Het ziet er fris en vrolijk uit. Er komen ook nog klimplanten tegen het gebouw aan te staan, om het een groener karakter te geven. Het kunstwerk is betaald door de deelgemeente en Vestia Rotterdam Noord.

Fotoworkshop: anders leren kijken (naar de wijk)

2011-11-13T10:57:00.004+01:00

Foto: Wim de Jongste

Op 15 oktober werd door Johannes Odé, Jeroen Krielen en mij een fotoworkshop gegeven aan bewoners van Bergpolder en Liskwartier. Het idee werd geopperd naar aanleiding van een kleine fotowedstrijd in de buurtkrant.

Wij zijn alle drie o.a. actief als stadsfotograaf in Noord en het leek ons een goed idee om het leren fotograferen te combineren met anders leren kijken naar de wijk waarin je woont.

Foto: Johannes Odé

Fotografie is vooral goed kijken en anders kijken. En specifiek voor deze workshop: wat is bijzonder en karakteristiek in jouw wijk?

De workshop begon met een inleiding over theorie en praktijk. Over bewuster foto’s maken: niet meteen de ontspanknop indrukken maar nadenken over hoe en waarom je dat beeld vast wilt leggen. Over letten op compositie en belichting.

Foto: Johannes Odé

Na die inleiding zijn we in drie groepen in de wijken gaan fotograferen. Daarna zijn we gezamenlijk de gemaakte foto’s gaan bekijken en bespreken. Uiteindelijk is van iedere deelnemer een favoriete foto gekozen. Die foto's zijn opgenomen in dit bericht.

Foto: Bas van Es

Foto: Bibiche van Heumen

Foto: Cora de Klerk

Fotografie staat voor schrijven met licht. Vinden van het 'juiste' licht is dan ook zeer essentieel voor een geslaagde foto.

Foto: Floor Zander

Goed kijken en zoeken naar details. Wat is bijzonder of anders? Of zoek je juist iets heel gewoons?

Foto: Hanneke Claassens

Door schuin te fotograferen krijgt een foto meer dynamiek en verleg je het accent. De kijker moet meer moeite doen om het beeld te herkennen. De foto krijgt zo vanzelf meer aandacht.

Foto: Hester van Vught

Het zoeken naar het specifieke karakter van de wijk.

Foto: Louk Haffmans

Foto: Jessica Noordijk-Stipdonk

Eigen smaak speelt net zo goed: jij vindt die compositie bijzonder? Dan fotografeer je hem zo!

Foto: Rien Hensen

Foto: Stefan de Klerk

Vooral goed kijken en zien, zoals deze 'onmogelijke' reflectie in ramen.

Foto: Wim Jager

Foto: Johannes Odé

De deelnemers aan het fotograferen in de wijk.

Foto: Jeroen Krielen

Van de gemaakte foto’s wordt nog een kleine foto-expositie samengesteld.

Bewonersinitiatievendag: wat is er gerealiseerd de afgelopen 3 jaar?

2011-11-08T21:21:00.006+01:00

Op 30 oktober vond de bewonersinitiatievendag plaatst. Een moment om bewoners en andere geïnteresseerden te laten zien wat er zoal de afgelopen drie jaar in de Vogelaar-Pracht-Krachtwijken is gerealiseerd.

Het programma begon bij Sonor in de 3e Pijnackerstraat in het Oude Noorden. Daar konden bezoekers zich aanmelden en kiezen voor 1 van de 4 routes: Oude Noorden, Provenierswijk, Agniesebuurt of Bergpolder.

Er was een mini-brochure gemaakt, waarin de vier routes en de bewonersinitiatieven werden belicht.

Hoewel portefeuillehouder Ahmed Harika goed op de hoogte is van al hetgeen in zijn deelgemeente gebeurd, wilde hij er graag bij zijn om al de actieve bewoners een hart onder de riem te steken.

Tijd om te starten. Opbouwwerker van het Oude Noorden Ed de Meijer, gaf het startschot.

Ahmed Harika: 'Prachtig wat er de afgelopen jaren door actieve bewoners in de wijken is gedaan. De deelgemeente wil dat - als de krachtwijken officieel stoppen - waar mogelijk blijven ondersteunen.'

Daarna ging de toertochten van start. In Bergpolder werd eerst verzameld bij het Buurtcentrum, één van de gerealiseerde initiatieven. Zie hier en hier. Naar ik begreep is de kans zeer groot dat de deelgemeente het Buurtcentrum financieel blijft ondersteunen.

Zoals gewoonlijk is de gastvrijheid in het Buurtcentrum groot: er stond weer allerlei door vrijwilligsters gemaakt lekkers klaar.

Heerlijke soep!

Opbouwwerker Wouter van Welzen, spil van het vrijwilligerswerk in o.a. Bergpolder, lichtte het programma toe en kondigde de sprekers/bewoners aan.

Zoals Hester van Vugt van de Bewonersorganisatie Bergpolder, die vertelde over het ontstaan van en de vele activiteiten die plaatsvinden in het Buurtcentrum, één van de meest geslaagde bewonersinitiatieven.

En Mirjam de Nachtegaal over de geveltuinen (zie o.a. hier en hier).

Twan Teeuwen over de Wielerronde Bergpolder-Liskwartier, die de afgelopen twee jaar weer nieuw leven is ingeblazen (klik hier voor 2010 en hier voor 2011).

Jan Bekkering heeft met een aantal filmprojecten Bergpolder als krachtwijk op de kaart gezet. Zoals 'de Bergpolder leenfiets' en samen met Mirjam de Nachtegaal een film over krachtwijk-initiatieven.

Verder heeft Jan in de wijk Openlucht Filmfestivals georganiseerd.

Frank Zwinkels heeft het 'lichtplan' in de Groen van Prinstererstraat (een voormalig Opzoomer-initiatief) nieuw leven ingeblazen. Daaraan zal ik nog een blogbericht besteden.

Harry Hermans vertelde over de twee foto(affiche)projecten waarbij het belang van buurtwinkels in de wijk over het voetlicht is gebracht en reclame voor de winkelbedrijven is gemaakt: 'Bergpolder krachtwijk winkeliers anno 2009' en 'Bergpolder Onderneemt'. Het laatste project loopt nog steeds en zal afgesloten worden met een tweetal grote spandoeken met alle foto's van deelnemende winkelbedrijven, die aan de Schieweg komen te hangen.

Jannie Reinhoud en Jan Schrijer van Theatergroep Bergpolder vertelden over hun optreden in 2009 met 'Harde gevels, zachte deuren' en vorig jaar met 'High Tea & Hofbogen' in theater 't Kapelletje. Zij fleuren nog steeds het Schiewegviaduct op.

Van 18 t/m 20 november a.s. staat theatergroep Bergpolder opnieuw op de bühne met 'Brood op de plank'.

Wendelien Lans en Karin Padmos vertelden over de Gordelwegtuinen.

Als ik zo onbescheiden mag zijn: ik denk dat er weinig of geen krachtwijken zo zijn gedocumenteerd als Bergpolder.

Harun Degmez, één van de drijvende krachten achter het kunstgras voor het Tak van Poortvlietpark, vertelde buiten over het initiatief. Er wordt zeer veel gebruik gemaakt van het kunstgrasveld. Klachten over overlast, waar destijds over werd gesproken, zijn er niet.

Daarna bezocht de groep belangstellenden een groot deel van de andere initiatieven, zoals de Gordelwegtuinen. Voor de andere initiatieven: zie dit blog!

Weer verzameld op de 3e Pijnackerstraat, werd in een kort theaterstuk door Oude Noorden-bewoonsters Sandra Soares en Karin Vermeulen de draak gestoken met bewonersinitiatieven.

Om er dan uiteindelijk achter te komen dat die leuke activiteiten die voor samenhang in de wijk zorgen, niets anders zijn dan bewonersinitiatieven.

Ed de Meijer stond nog even stil bij de bezochte initiatieven en vroeg wat men er van vond: goede initiatieven, knap wat er zoal was bereikt, organiseer vaker zo'n dag.

Ismael en Enis wekten de lachlust: wie drinkt mijn glas steeds leeg?

Rebecca en Precious sloten met hun dans de dag af.

Zo'n 70 bewoners en geïnteresseerden bezochten deze dag. Geen grote opkomst, wel veel enthousiasme.

Open dag Gordelwegtuinen: regen houdt een beetje tuinder niet tegen

2011-10-31T09:38:00.000+01:00

Op 9 oktober werd een open dag georganiseerd van de Gordelwegtuinen. Zie hier meer over de tuinen.

Vlaggen voor een feestelijk tintje en wat kleur, want helaas trof het niet met het weer.

Portefeuillehouder Nils Berndsen kwam als officiële gast eens kijken wat de 'Exploitatiegroep' zoal had bereikt en wat de tuinders inmiddels met hun tuintjes hadden gedaan.

De Gordelwegtuinen zijn in drieën gesplitst: Oost, Midden en West. Oost en West zijn bij de nieuwe start in mei uitgegeven. Midden volgde later vanwege alle organisatie die het opstarten met zich meebracht. Hierboven Gordelwegtuin Midden, die nog voor een groot verwilderd is.

De gelukkige bezitter van een tuin in Midden, die onlangs is gaan huren en vandaag voor het eerst kwam kijken hoe haar land erbij stond.

Het was me al eerder opgevallen dat het voor veel tuinders ook om sociaal contact gaat. En dus was er door een paar tuinders een lekkere cake en wijn meegenomen. Als je gasten op bezoek krijgt, zet je die toch wat voor?

Wendelien Lans, één van de initiatiefnemers, vond het eigenlijk wat vroeg voor wijn, maar ach je viert zoiets niet elke dag.

Met muzikale begeleiding.

Zoals al gezegd was het weer beroerd. Maar tuinders zijn gehard en was er uiteindelijk toch nog een aardige opkomst.

Rutger Henneman van Transition Town vertelt wat er de laatste maanden is bereikt en wat zij voor ogen hebben met de Gandhituin.

Van eigen grond. Gezond en verser kan het niet.

Nils werd steeds enthousiaster.

Vrijwilligers van de Gandhituin vertellen over hun oogst.

Bildstar, een 'kritisch' aardappelras, doet het goed in de Gordelweg-grond. Blijkt een goede microcultuur te hebben.

Net geplukte courgette

en peen werden aangeboden aan Nils.

Je hebt laarzen en laarzen volgens de laatste mode.

Toost op het succes van de Gordelwegtuinen en terecht. Want alles wordt gerund door vrijwilligers, het loopt goed en inmiddels is er al zoveel belangstelling voor de tuinen dat alle tuintjes zijn uitgegeven en er zelfs een wachtlijst is.

Nils vond het prachtig en feliciteerde iedereen met het geweldige succes. Hij is een groot liefhebber van biologisch tuinieren, dus geen kunstmest als kado maar koemest.

Mocht je het nog niet geloven dat de deelgemeente trots is op de Gordelwegtuinen...

Door een professionele kok was een heerlijke groentesoep gemaakt.

Lekker warm, ook voor de handen, want het was niet alleen druilerig maar ook fris.

Tuinieren en bijkletsen.

Aanjager en initiatiefnemer Karin Padmos: altijd enthousiast en bevlogen. Echte superbewoner.

Met muziek van Beat 66 (Ernst Vingerhoets en Reind van Doorn).

Na tuinieren is het goed... kaarten.

Ik heb uit betrouwbare bron vernomen dat Nils inmiddels op de wachtlijst staat voor een tuintje. Misschien dat er nog meer braakliggende grond in Noord is te vinden?

Groen dak: één van de eerste krachtwijkinitiatieven gerealiseerd

2011-10-21T11:49:00.053+02:00

Dit weblog begon ooit met de presentatie van een aantal bewonersinitiatieven (zie hier) in het kader van Bergpolder Krachtwijk. Eén daarvan was het initiatief van Vincent Dellebeke om een groen dak aan te leggen.

Vincent, hier op de foto die destijds aan minster Vogelaar werd gepresenteerd, op het dak van het winkelcentrum Stadhoudersplein. Het was oorspronkelijk zijn bedoeling daar een daktuin aan te laten leggen. Maar zo eenvoudig bleek dat niet te zijn. Wie was de eigenaar van het dak en wilde die daar aan meewerken? En meebetalen? Uiteindelijk - na heel veel telefoontjes en overleg - bleek de BNG (N.V. Bank Nederlandse Gemeenten) eigenaar en bereid mee te werken.

Er werd groen licht voor de aanleg gegeven, maar toen bleek op het laatste moment dat het dak het gewicht van de aan te leggen daktuin niet zou kunnen houden. En dat was uiteraard eerste vereiste. Uiteindelijk bleek het niet mogelijk om op dat dak een tuin te realiseren.

Vincent zat niet bij de pakken neer en in overleg met enthousiaste mede-eigenaren van zijn Vereniging van Eigenaren werd bekeken of dan op het dak van hun berging een tuin aangelegd kon worden. Dat groene dak is nu gerealiseerd.

Op de foto een overzicht van het binnenterrein. Achteraan op de foto het grote dak van het winkelcentrum. Vooraan het kleinere dak - hier nog met grind - waar het groene dak wel is gerealiseerd.

Op het dak van de berging hadden de bewoners jaren geleden al wat planten in bakken geplaatst. Die moesten nu voor de aanleg van het groene dak wijken, maar zijn op een tussendak teruggeplaatst.

Vervolgens moesten de mannen van het ingeschakelde hoveniersbedrijf het grind verwijderen, tot de bitumen dakbedekking weer helemaal vrij was.

Een zware klus, waarbij ze gelukkig met een stortkoker konden werken. Maar dan moest het vervolgens met de kruiwagen weer op hun aanhangwagen gekieperd worden.

Het dak vrij van grind, met alleen nog wat afdrukken.

Op het bitumen dak kwam een soort anti-worteldoek om het bitumen te beschermen (rechts op de foto, deels in het water). Daarop de matten met 'koffiecupjes' (links midden) en daarop weer doek (linksboven), waarop het substraat zou komen.

In de koffiecupjes blijft regenwater staan. Het substraat (de grond) waar de planten in komen te staan, houdt weliswaar water vast, maar bij een warme, droge zomer kan dat teveel uitdrogen. Het water in de cupjes is dan een reservevoorraad. Net zo belangrijk: de koffiecupmatten fungeren tevens als drainagesysteem, want een teveel aan regenwater moet natuurlijk wel afgevoerd worden.

Tijdens de aanleg van het dak kon je je bij droogte overigens niet veel voorstellen...

Dit doek zorgt ervoor dat het substraat niet in de cupjes komt, maar geeft wel vocht door.

Niet al het grind was afgevoerd: aan de rand was nog wat dood gewicht nodig om het doek te beschermen tegen opwaaien.

Om ook op de schuine dakjes van het dak planten te laten groeien, waren plastic rasters nodig (op de foto) en moesten de randen met metalen strips worden afgewerkt. De rasters waren van gerecycled plastic om het milieuvriendelijk te houden.

En toen kwam op dag 3 de vrachtwagen met substraat en werd een deel van de rijbaan afgezet.

Dat afzetten bleek niet nodig: de vrachtwagen kwam uiteindelijk op de stoep te staan.

Het is net als met een geknikte tuinslang: daar komt niets doorheen, dus eerst even recht leggen en in dit geval deels vastzetten.

Het koppelstuk werd stevig aangedraaid.

Toen was het tijd voor spektakel: het substraat werd opgespoten. Ik verwachtte eigenlijk een soort modder, maar dat zouden ze nooit via de buis omhoog gepompt hebben gekregen.

Vincent hoopt dat meer bewoners en VvE's hun voorbeeld zullen volgen in de strijd tegen fijnstof en voor een leuker groen uitzicht. Zijn eerste hoop is gevestigd op het aansluitende dak van de buren van de flat aan het Stadhoudersplein (op de achtergrond op de foto boven).

Het substraat was droog, korrelig spul en redelijk grof van structuur.

Je moet er toch niet aan denken dat je dit allemaal in zakken aan zou moeten voeren.

Je kunt je nu ook wel een voorstelling maken van het gewicht dat op het dak rust, zeker als de grond goed nat is! Wil je zelf een daktuin gaan (laten) maken, laat je dan eerst goed informeren en laat een bouwkundige nagaan of het dak dat ook aankan.

Even kantelen voor de laatst restjes.

De rasters zorgen er voor dat het substraat op de dakjes niet wegglijdt.

Tijd voor het planten. Er werden verschillende soorten vetkruid (Sedum) gebruikt en ook een grassoort.

Geen grote pollen, maar kleine plantjes die op een min of meer vaste afstand van elkaar werden gepoot.

Het dak kost € 60 per m2. Daarvan heeft de VvE € 30 betaald, de gemeente € 25 en het waterschap € 5. De gemeente doet dat vanuit het 'vergroeningsfonds'. Het waterschap betaalt mee, omdat zo'n dak veel water vasthoudt; het fungeert als een soort opvangbekken. Zo komt regenwater minder snel in de rivier en dat is hard nodig vanwege de klimaatverandering. Denk in dat verband aan de overstromingen in Thailand, waar 1/3 van het land blank staat. Daarvan is ontbossing deels oorzaak; bossen houden veel water vast, net als zo'n daktuin.

Bij dit bergingsdak zal dat niet zo spelen, maar een sedumdak zorgt ook voor goede isolatie. Zo kun je besparen op de stookkosten en blijft het bij een warme zomer langer koel in huis.

Het dak is klaar. Het zal wel even duren voor het één groot groen tapijt is geworden.

Wil je wel eens zien en horen wat er de afgelopen jaren allemaal aan bewonersinitiatieven in het kader van krachtwijken is uitgevoerd, kom dan langs op zondag 30 oktober a.s. op de Bewonersinitiatievendag in Noord. Zie bijgaande uitnodiging voor verdere informatie.

Insulinde en haar honden onthuld op het Insulindeplein

2011-10-17T12:43:00.044+02:00

Op 5 oktober werd op het Insulindeplein de beeldengroep 'Insulinde en haar honden' onthuld.

Vorig jaar werd het plein officieel geopend (zie hier). Het zag er mooi uit, maar een aantal bewoners vond het toch wat kaal. Om die reden heeft Chris Ripken, 'hofkunstenaar' van Bergpolder, de opdracht gekregen een beeld voor het plein te maken.

Chris in zijn atelier. De beelden zijn klaar om bekleed te worden met mozaiek.

Na overleg met o.a. de deeelgemeente en Gemeentewerken besloot Chris een beeldengroep te maken: Insulinde en haar honden.

Chris koos voor kleurige beelden. Ze moesten ook tegen een stootje kunnen, want kinderen klimmen en zitten er snel op.

Beeldhouwer: mooi vak.

De beelden - hier één van de drie honden - zijn klaar om geplaatst worden.

Vóór de onthulling was er een 'melkmob', een surprise-act georganiseerd door kunstenaar Aziz Bekkaoui. 'Rotterdamse studenten en locals, artiesten en dansers van Codarts stappen in een SRV-bus en verbinden het project met buurtactiviteiten, met surprise acts.' Zie www.melkkleuren.nl voor meer informatie.

Het was een vrolijke en swingende act, waar de buurtkinderen graag aan meededen.

En net nu melkconsumptie opnieuw omstreden is door gerommel met wetenschappelijk onderzoek door hoogleraar Stapel.

Opbouwwerkster Veerle de Meijer was ceremoniemeester.

Nog in de verpakking.

De beelden werden officieel onthuld door portefeuillehouder Ahmed Harika. Ze zijn betaald van de krachtwijkgelden en ook de deelgemeente heeft een bijdrage gedaan.

Een dame ontkleden. Wat je al niet moet doen in een openbare functie.

De beelden werden secondes na de onthulling door de buurtkinderen in bezit genomen.

Ook Chris, trots op zijn creaties, was nog even kort aan het woord.

Aansluitend trad een rapper op met toepasselijke teksten.

Er was een tekenwedstrijd georganiseerd, waarbij - vlak voor de jurering - aan een paar tekeningen nog de laatste hand werd gelegd.

De jury bestond uit Willem Vlasveld van de dienst Gemeentewerken (rechts op de foto), Ahmed Harika en Chris Ripken.

Eén van de drie prijswinnaars wordt gefeliciteerd door Ahmed Harika en door zijn vrienden.

Je hebt altijd iemand die wat allergisch is voor fotografen.

Ook was er een optreden van een soefie danser (ook wel draaiende derwisj), begeleidt op een ney fluit. Zij waren, net als de rapper van Kunststichting Regenboog.

Wim Noordegraaf van het gelijknamige poppentheater en in passend t-shirt kwam daarna kinderen ronselen.

Grappig verhaal en aparte - door Wim zelf gemaakte - poppen.

De kinderen luisterden en keken geboeid. Een paar kinderen hadden wat last van ADHD en moesten per sé zien wat zich achter de poppenkast verschool.

'Nu 10% meer grappen.' Mocht je nog twijfelen aan het komische gehalte van zijn voorstelling...

Geslaagde opening en het plein is een kleurige beeldengroep rijker.

Cineac Noord via rotterdamnoord.tv op zoek naar filmers

2011-10-05T09:00:00.001+02:00

Vorige week maandag is de website www.rotterdamnoord.tv officieel de lucht ingegaan. Dit is een initiatief van Cineac Noord om een platform voor films over Noord te ontwikkelen. Zoals Wim Nottroth van Cineac Noord (rechts op de foto) zei: de 'youtube van Noord'.

Via de website krijgen wijkbewoners en anderen - als het maar over Noord gaat - de gelegenheid hun eigen filmpjes te laten zien.

Het was lekker weer, dus veel genodigden blijven nog even buiten, vóór het pand van Cineac Noord in de Agniesestraat.

Wim: 'Cineac Noord bestaat al 12 jaar en Cineac TV is razend populair. De deelgemeente stimuleert dat met subsidies. Cineac Noord heeft momenteel zo'n 20 correspondenten en hoopt het met de nieuwe website voor het eind van het jaar uit te breiden naar 50. Er is in ieder geval nu al veel belangstelling: nog voor de start kreeg ik al veel vragen en positieve reacties.'

Mevrouw Fok, één van de oudste actieve wijkbewoners uit Noord en portefeuillehouder Ahmed Harika gaven door een druk op de knop het symbolische startschot voor de nieuwe website.

Ahmed Harika: 'Het is een leuk, plaatselijk initiatief. Het is laagdrempelig en ik hoop dat er veel mensen gebruik van gaan maken. Het is op de buurt gericht en je kunt zo als bewoner betrokken zijn bij je woonomgeving.'

Na de officiële start: tijd voor een borrel.

Mireille Jacques, rechts op de foto, naast Wim de andere steunpilaar van Cineac Noord.

Het is natuurlijk wel Cineac Noord, dus wordt er vrijwel continu gefilmd en geïnterviewd.

Uit het bestuursbericht van de deelgemeente van 10 mei 2011:

Wekelijks een half uurtje nieuws uit de wijk. Daar zorgt Cineac Noord al 10 jaar voor in Noord. De uitzendingen zijn via Rotterdamkanaal en de site te bekijken. Uit onderzoek blijkt dat bewoners wijktelevisie een sympathiek medium vinden, maar dat velen er niet bekend mee zijn. De deelgemeente heeft Cineac gevraagd haar bekendheid te vergroten, zich ook via nieuwe kanalen te presenteren en een platform gaan bieden voor bewegend beeld over Noord. Dat betekent dat bewoners begeleid worden in het maken van filmpjes en een plek krijgen om hun materiaal op te presenteren. Voor deze nieuwe activiteiten krijgt Cineac nu een eenmalige prestatiesubsidie van € 30.000 naast de structurele subsidie van € 25.000 voor de wekelijkse uitzendingen.

Marjolein van Doorn, communicatiemedewerker van de deelgemeente, vindt het idee heel goed uitgevoerd. Het kan een goed beeld geven van wat er in Noord gebeurt. De deelgemeente kan er wat haar betreft ook gebruik van gaan maken, zei het niet te prominent.

Mevrouw Fok en andere vrijwilligers krijgen een bloemetje.

Even nakletsen. Er gebeurt tenslotte van alles in Noord. Straks op film!

Wanneer gaan we naar huis?

Mocht je niet (goed) weten hoe een film te monteren, dan kun je bij Cineac Noord ook terecht voor een workshop.

Zwemevent 2011: meer zwem- en sportplezier kun je niet hebben

2011-09-30T12:13:00.000+02:00

Op 3 september werd in het Van Maanenbad het Zwemevent 2011 gehouden.

Net als de afgelopen jaren (klik hier voor het Zwemevent 2009) werd het event mogelijk gemaakt door Sportfondsen Rotterdam Noord, PLUS supermarkt, Stichting Volkskracht, B-Sportive, Bergpolder Krachtwijk, Z&PC Rotterdam, WZV010, Duikvereniging De Grot, ACZ en - vooral niet vergeten - 50 vrijwilligers.

Deelnemers moesten zich van tevoren inschrijven. Er waren maar liefst 190 aanmeldingen.

Ieder kreeg een 'knipkaart'. Als je overal een knip voor had, kon je een prijs winnen.

Erik Uyttenbroek, voorzitter van wedstrijdzwemvereniging WZV010, opende het zwemevent. Hij vertelde wat er zoal te doen was en wie de clinics verzorgden.

Arno Havenga (links) verzorgde de waterpolo clinics. Arno heeft in de Nederlandse hoofdklasse gespeeld en is ook bekend als teammanager van het oranje dames zevental, dat onder andere olympisch goud heeft gewonnen.

Deze dames van zwemverening ACZ leerden je synchroonzwemmen.

Kimberley Albers gaf de clinics wedstrijdzwemmen. Kimberley is rugslagspecialiste uit Rotterdam.

Uiteraard kwam portefeuillehouder Nils Berndsen langs en wenste iedereen heel veel plezier. Niemand kwam er op hem eens lekker nat te spetteren.

De waterpolo clinic.

Er werd goed geluisterd en serieus meegedaan.

Hoe bedoel je: ik heb er plezier in.

Kimberley met haar cursisten.

Een goede start is voor wedstrijdzwemmen van het allergrootste belang. Dus veel oefenen.

Er was veel belangstelling voor de clinic synchroonzwemmen.

Goed kunnen drijven is een begin. Om de oefeningen te leren, kon iedere cursist twee opblaasjerrycans gebruiken als ondersteuning. Het is al lastig genoeg om dat been rechtstandig omhoog te krijgen, zonder meteen te verzuipen.

Mocht je denken dat alleen meisjes meededen: meerdere jongens hadden er net zoveel plezier in.

Zo hoort het dus.

Even helpen met stretchen en dan nog eens voordoen.

Bij duikvereniging de Grot kon je weer een proefduikje maken.

De stands van de deelnemende verenigingen stonden dit jaar een beetje verdekt opgesteld. Met goed weer volgend jaar buiten.

Waterpolo in het ondiepe: meer lopen dan zwemmen.

Er werd behoorlijk fanatiek gespeeld.

Hoe kan ik die bal nou gemist hebben?

Een kwestie van de juiste snelheid en goed balanceren.

Met zo'n miserabele zomer had het zwemevent geluk met zo'n stralende dag!

Buiten kon er gesnorkeld worden.

Hier werd voorgedaan hoe je je snorkel leeg krijgt: diep ademhalen en hard uitblazen.

Wat heeft hij gevangen?

Even time-out.

Voor de glijmat was dit jaar weinig belangstelling. Er was ook zoveel leuks te doen.

Au!

Even genoeg van het water? Dan springen op het luchtkussen.

Patrick van Sevenbergen van B-Sportive was onbezoldigd coördinator van het event. Hij kan op een geslaagd event terugkijken.

Aan het eind van de middag was er een mega stormbaan. De 'haaien(?)kop' bleek voor veel kinderen te hoog. Oproepen om elkaar over de kop heen te helpen, hielpen niet echt.

Pech: de rij werd daardoor zo lang, dat sommige kinderen vanwege de sluitingstijd niet meer de baan op konden.

Als mooie afsluiting (intussen werd binnen de mega stormbaan neergelegd) was er een optreden van de synchroonzwemsters van zwemvereniging ACZ. De vijf meiden zijn dit jaar Nederlands kampioen geworden in de categorie onder de 12 jaar.

High five om de meiden te feliciteren met hun mooie optreden.

Opnieuw een geweldig leuk evenement. Het plezier spatte er van af!